Koenzym Q10 jest praktycznie nietoksyczny i to zarówno w ocenie toksyczności ostrej, jak i przewlekłej. Nie powinien być podawany kobietom w ciąży i w czasie laktacji. Williams i wsp. podawali koenzym Q10 szczurom w dawce 100, 200, 600 i 1200 mg/kg przez 52 tygodnie.

Nawet po największej dawce nie stwierdzili zgonu zwierząt oraz istotnych zmian, poza żółtym zabarwieniem kału i żółto zabarwionym wyciekiem z nosa. Stwierdzono również żółto zabarwiony wysięk w pęcherzykach płucnych i występowanie makrofagów w wakualizacji protoplazmy w węzłach chłonnych i w okolicy wnęk wątroby. Trudno wykluczyć możliwości występowania uczuleń.

Dotychczasowe obserwacje i badania kliniczne, wykonane na dużej liczbie chorych, którzy zażywali koenzym Q10 w dawce 30 mg/dzień przez wiele tygodni, wykazały jedynie zaburzenia gastryczne u 0,39% chorych, utratę apetytu u 0,23%, nudności u 0,16% i biegunki u 0,11%. Objawy niepożądane występują rzadko i dotyczą głównie niegroźnych zaburzeń za strony przewodu pokarmowego. Z tego powodu można uznać koenzym Q10 za nietoksyczny i bezpieczny.

Dawkowanie i sposób podawania

Koenzym Q10 jest nierozpuszczalny w wodzie – doskonale natomiast rozpuszcza się w tłuszczach. Wchłania się z przewodu pokarmowego tylko w obecności tłuszczów. Firmy farmaceutyczne zabezpieczają właściwe wchłanianie koenzymu Q10 przez wytwarzanie formy kapsułek z lecytyną i olejem sojowym. Obecnie niektóre firmy wytwarzają formy tabletek do ssania lub kremy do stosowania miejscowego na skórę.

Koenzym Q10 a choroby neurodegeneracyjne

Koenzym Q10 jest istotnym składnikiem łańcucha transportu elektronów oraz potężnym antyoksydantem, odgrywającym istotną rolę zarówno w funkcji mitochodriów, jak i błon komórkowych. Zaburzenia tych procesów mają istotne znaczenie w różnych procesach neurodegeneracyjnych.

Są dowody na udział tych zaburzeń w chorobie Alzheimera, chorobie Parkinsona, chorobie Huntigtona czy stwardnieniu rozsianym. Beal przeprowadził interesujące badania nad wpływem koenzymu Q10 na przebieg modelu zwierzęcego choroby Huntingtona i ALS. Stwierdził bardzo korzystny efekt w obu tych modelach chorób neurodegeneracyjnych.

• choroba niedokrwienna serca;
• nadciśnienie tętnicze;
• niemiarowości.

Kardiomiopatie i niewydolność krążenia

Mięsień sercowy wymaga zapewnienia stałego wytwarzania energii i to nie tylko energii tlenowo-zależnej (tj. poprzez cykl Krebsa) lecz również, a w niektórych momentach szczególnie -energii względnie tlenoniezależnej, tj. między innymi przez utylizację energii zawartej w wysokoenergetycznych związkach fosforowych.

Niedobór koenzymu Q10 w mięśniu sercowym upośledza m.in. fosforylację oksydatywną, co prowadzi do niewydolności mięśnia sercowego. Wykazano przede wszystkim, że podawanie koenzymu Q10 królikom z niewydolnością serca, wywołaną tyroksyną, jak również myszom z doświadczalnym zapaleniem mięśnia sercowego -wpływa bardzo korzystnie na przebieg choroby i stan serca.

Stało się to podstawą do stosowania tego koenzymu w kardiomiopatiach u ludzi. M.in. Baggio i wsp. (Proceeding of the 8 International Sympozium in the Biomedical and Clinical Aspects of Coenzyme Q10, Stockholm 1993) oceniali wyniki badań wieloośrodkowych na 2358 pacjentach, stwierdzając, że dodanie koenzymu Q10 do zestawu leków podawanych chorym z zastoinową niewydolnością serca wywołuje u ponad 50% chorych wyraźne zwiększenie efektywności dotychczas stosowanej kuracji. W ciągu ostatnich lat opublikowano wiele wyników leczenia kardiomiopatii koenzymem Q10 - oczywiście, jako uzupełnienie leczenia podstawowego.

Najbardziej jednak przekonywujące są badania Judyego i wsp. (wg Karlssona, 1993). Autorzy prowadzili wieloletnie obserwacje na 90 chorych z ciężką niewydolnością serca, oczekujących na jego przeszczep. Połowa z nich otrzymywała niezależnie od innych leków nasercowych koenzym Q10 we względnie dużej dawce. Z obu grup wybierano kandydatów do kolejnych przeszczepów serca.

Z pozostałych oczekujących na przeszczep – po pięciu latach z grupy otrzymujących koenzym Q10 żyło jeszcze 30%, natomiast wszyscy nie otrzymujący tego koenzymu -zmarli. Wyniki tych obserwacji nie mają charakteru badań klinicznych sensu stricto, jednakże dają wiele do myślenia.
Na VIII Międzynarodowym Sympozjum, nt. Biomedycznych i Klinicznych Aspektów Koenzymu Q10, Mortensen zanalizował wyniki sześciu wieloośrodkowych, międzynarodowych badań klinicznych nad wpływem koenzymu Q10 na przewlekłą niewydolność serca, wysuwając trzy podstawowe wnioski:
I kliniczna skuteczność koenzymu Q10 w kardiomiopatiach nie ulega obecnie wątpliwości; I koenzym Q10 jest bezpiecznym lekiem, nawet przy stosowaniu tak dużych dawek, jak 600 mg dziennie;

I koenzym Q10 stwarza nowe możliwości leczenia niewydolności serca przez biochemiczną korekcję zaburzeń przemian energetycznych na poziomie komórki. W oparciu o powyższe wyniki wielu kardiochirurgów rozpoczęło przygotowanie chorych do zabiegów kardiochirurgicznych przez profilaktyczne podawanie im koenzymu Q10. Mortensen zaleca niezbędność podawania koenzymu Q10 w objawowym leczeniu niedomogi serca, gdyż nie tylko zmniejsza on nasilenie określonych objawów niedomogi serca i poprawia jakość życia, ale również jest doskonale tolerowany i praktycznie pozbawiony działań niepożądanych.

Najnowsze dane wskazują, że w kardiologii jest określone uzasadnienie stosowania większych dawek koenzymu Q10, a mianowicie powyżej 100 mg dziennie. Szczególne znaczenie ma wyjątkowa skuteczność koenzymu Q10 w zapobieganiu i leczeniu kardiomiopatii poadriamycynowej. Skuteczne w niektórych postaciach nowotworów antybiotyki antracyklinowe uszkadzają mięsień sercowy, czego następstwem może być nawet śmierć.

Wielu naukowców, m.in. polski klinicysta prof. Drzewoski, wykazali w sposób przekonujący, że koenzym Q10 zmniejsza kardiotoksyczność adriamycyny, umożliwiając zwiększenie dawki tego przeciwnowotworowego antybiotyku. Prof. Grieb stwierdził („Wiedza i Życie”), że koenzym Q10 zasługuje na znacznie częstsze stosowanie w chorobach układu krążenia, a zwłaszcza w kardiomiopatiach.

Objawia się:

• rannymi bólami głowy w okolicy potylicy
• nadmierną pobudliwością,
• bezsennością
• odczuwalne jest kołatanie serca,
• bóle wieńcowe
• obserwuje się zaczerwienioną twarz, szyję, klatkę piersiową.

Najczęściej jednak nieprawidłowe wartości ciśnienia tętniczego są wykrywane przypadkowo w czasie rutynowego pomiaru. Nadciśnienie rozpoczyna  się zwykle powoli i skrycie, że większość ludzi przez większy czas go nie postrzega. Niestety skutki jakie za sobą niesie są bardzo poważne. Często bowiem dochodzi do udarów i jest wynikiem chorób serca.

Nadciśnienie tętnicze

Badania wpływu koenzymu Q10 na nadciśnienie tętnicze rozpoczęli Japończycy około 30 lat temu (m.in. Igarashi i wsp.). Wykazano, że koenzym Q10 znamiennie obniża ciśnienie krwi u szczurów w różnych modelach nadciśnienia eksperymentalnego, natomiast nie wpływa na ciśnienie krwi u zwierząt normotensyjnych.

Wyniki tych badań stały się podstawą do zastosowania koenzymu Q10 w leczeniu nadciśnienia u ludzi. Badania wpływu koenzymu Q10 w leczeniu nadciśnienia tętniczego przeprowadzili m.in. Yamagami i wsp., Langsjoen i wsp., Madsubara i wsp. i inni. Wyniki ich badań wskazują, że koenzym Q10 jest bezpiecznym i skutecznym lekiem (uzupełniającym) w leczeniu nadciśnienia tętniczego.

• zmniejszenie jego syntezy we własnym organizmie, postępujące stale od 40 roku życia

• stres ( W sytuacjach stresowych nasz organizm szykuje się do walki lub ucieczki, co objawia się wzrostem ciśnienia tętniczego, szybszym biciem serca oraz napięciem mięśni i narządów ruchu )

• choroby( W czasie choroby nasz organizm całkowicie wykorzystuje Q10 do funkcji obronnej)
• leki (osłabiają siły obronne organizmu)
• diety (na skutek błędów w odżywianiu niedobory Q10 mogą się zwiększyć, jedząc zbyt mało automatycznie nie zapewnia się organizmowi odpowiedniej ilości składników odżywczych
• brak ważnych substancji odżywczych, tj. witamina B1, B2,)
• niedobór selenu (aby nasza wątroba mogła sama wytwarzać ubichinon, potrzebuje niemal wszystkich witamin, lecz przede wszystkim selenu, który jest składnikiem enzymu służącego do neutralizacji wolnych rodników oraz wielu substancji obcych. Selen zapewnia elastyczność tkanki i uchodzi za najważniejszego łowcę rodników)

Prowadząc nowoczesny tryb życia coraz częściej jesteśmy zmuszeni sięgnąć po przechowywanie, konserwowanie i wielokrotne przetwarzane produkty spożywcze, stąd też zawartość składników odżywczych jest mała. Zaleca się jedzenia świeżych owoców i warzyw, są one zdrowe i zawierają wiele ważnych witamin oraz błonnik, który reguluje funkcjonowanie żołądka i jelit.

niedobór Q10:

• zmniejszona sprawności umysłowa i fizyczna,
• stałego zmęczenie
• choroby krążenia wieńcowego
• rany goją się gorzej
• zwiększa się podatność na choroby zakaźne i alergie
• zaburzenia nerwowe
• zmniejszona skuteczność na leki

Zachowanie optymalnego zdrowego sposobu życia i odżywiania się jest praktycznie niemożliwe dla ludzi czynnych zawodowo i znajdujących się ciągle pod wpływem stresu. Brak im bowiem czasu na codzienne przygotowanie świeżych posiłków. Jeśli brak czasu nie pozwala nam na na zdrowe i racjonalne odżywianie, zażywanie preparatu multiwitaminowego jest zawsze lepsze niż całkowita bezczynność.

zalecenia dotyczące zażywania koenzymu Q10

• nie ma sensu zażywać koenzymu w małych dawkach i krótkim czasie, gdyż znikną one w magazynach organizmu bez widocznych skutków
• zdrowy człowiek może zażywać przez dwa tygodnie do 100 mg dziennie (3 kapsułki po 30 mg) tego związku
• po wypełnieniu magazynów wystarczają dawki rzędu 10 – 30 mg koenzymu Q10 dziennie, zapewniają one ciągłe zaopatrzenie.
• jeśli czujemy się bardzo sprawni i bardzo rzadko chorujemy , wystarcza nam także mniejsze dawki koenzymu
• jeśli jesteśmy narażeni na większe obciążenia, dużo negatywnego stresu lub częściej chorujemy powinniśmy zwiększyć dawki
• jeśli chorujemy na serce powinniśmy zażywać koenzym Q10

Koenzym Q10 należy zażywać jako uzupełnienie diety przez całe życie, żeby zapobiec jego niedoborowi w organizmie

Zażywanie koenzymu Q10

Przy dawkowaniu 10-30 mg dziennie wielu ludzi do osiągnięcia poziomu nasycenia potrzebuje trzech lub więcej miesięcy. Wcześniej działanie jest nieodczuwalne, a zatem krótsze zażywanie tego preparatu nie maja sensu. Czas potrzebny do znormalizowania się poziomu koenzymu Q10zalezy od stopnia napełnienia nim magazynów.

Do odtworzenia rezerw koenzymu Q10 w mitochondriach, błonach komórkowych i tzw. aparacie Golgiego. Dostarczanie koenzymu Q10 z zewnątrz nie wpływa na syntezę własna organizmu. Uzupełnienie pożywienia jedynie wspomaga organizm, a tym samym zalecane jest ludziom w starszym wieku i narażonym na obciążenia. Dodatkowe dawki działają jednak znacznie skuteczniej, jeśli zażywa się regularnie, nieraz nawet latami.

Decydująca rolę odgrywają tu czynniki genetyczne oraz współdziałające z nimi czynniki zewnętrzne, takie jak: promieniowanie UV, skażenie środowiska, palenie papierosów, niewłaściwa pielęgnacja i czynniki wewnętrzne, związane z zaburzeniami regulacji hormonalnej, nieprawidłowym odżywianiem i niedoborami witaminowymi. Jednym z pierwszych objawów starzenia się skóry jest jej suchość, spowodowana utratą zdolności do wiązania wody i zatrzymywania jej w naskórku.

Starzenie się skóry nie jest więc tylko wynikiem bezpośredniego upływu czasu, ale jest wynikiem działania czynników zewnętrznych i wewnętrznych. Takie czynniki jak :

• promieniowanie jonizujące (np. komputery),
• działanie promieni ultrafioletowych,
• nadmiar ozonu,
• zanieczyszczenia w powietrzu
• bakterie,
• dym z papierosów,
• spaliny samochodowe,

Pod wpływem niekorzystnych czynników zewnętrznych powstają wolne rodniki, które  wyrządzają wiele złego, powodują destrukcję lipidów, co powoduje naruszenie naskórka. Lipidy są bardzo ważne ponieważ w naskórku tworzą barierę przed inwazją różnego rodzaju szkodliwych czynników z zewnątrz. Wolne rodniki atakują proteiny, czyli białko w błonie komórkowej.

Komórka przestaje prawidłowo funkcjonować. Następnie niszczą enzymy. W efekcie, gdy enzym przestaje pracować w naszej skórze, ulegają uszkodzeniu kolagen i elastyna. Następuje rozerwanie wiązania peptydowego i uszkodzenie struktury tego białka. Konsekwencją tego jest znacznie wcześniejsze starzenie się skóry niż jest to przewidziane przez czynniki genetyczne.

Spowolnienie procesów starzenia uzyskamy dzięki odpowiedniej diecie, ćwiczeniom, prawidłowemu programowi dbania o skórę oraz radzeniu sobie ze stresem dnia codziennego.

Dla utrzymania skóry w dobrej kondycji potrzebna jest jej systematyczna pielęgnacja uzupełniana odpowiednio dobranymi zabiegami oraz stosowanie aktywnych biologicznie składników, które w stężeniach terapeutycznych docierają do głębszych warstw naskórka działając regeneracyjnie, odżywczo i ochronnie. Dzięki temu skóra jest nawilżona, sprężysta i pozbawiona przebarwień.

Badania eksperymentalne na myszach udowodniły, że COQ10, myszą, którym podawano ubichinon żyły znacznie dłużej,(o 56%) niż myszy z grupy kontrolnej. Aktorzy pracy również stwierdzili, że myszy otrzymujące COQ10, mimo upływu czasu były normalnie aktywne, a ich wygląd zewnętrzny był wyraźnie lepszy niż zwierząt kontrolnych. Wyniki badań udowodniły, że podawanie myszom COQ10  i uzupełnienie jego niedoborów podczas starzenia, może znacznie przedłużyć życie.

Skóra jest ważną częścią układu immunologicznego, która do obrony przed wnikającymi zarazkami chorobotwórczymi potrzebuje dużo energii. Należy zadbać więc o dostarczenie jej dostatecznej ilości koenzymu Q10.

Koenzym Q10 pomaga skórze:

• przy nadwrażliwości na słońce
• przy trądziku
• przy zapaleniu skóry
• przy łuszczycy
• przy alergiach
• przy bielactwie
• sprzyja gojeniu ran
• zmniejsza blizny

Koenzym Q10 a skóra

Od wielu lat dyskutowano nad problemem, czy koenzym Q10 podany zewnętrznie, miejscowo penetruje w głąb skóry i czy może zapobiec procesowi starzenia się skóry lub wywierać określone działanie lecznicze. W 1998 roku Hoppe stwierdził, że koenzym Q10 podany miejscowo na skórę świniom penetruje do keratocytów, zwiększając odporność skóry na stres oksydacyjny oraz odporność na uszkodzenie wywołane promieniowaniem UV, wzmaga natomiast syntezę kolagenu. Tym można wytłumaczyć korzystne działanie koenzymu Q10 na zmarszczki. Hoppe uważa, że istnieje pełne uzasadnienie stosowania koenzymu Q10 zewnętrznie w postaci leczniczo działających kosmetyków.

AIDS oznacza zespół nabytych niedoborów immunologicznych. Jest to schorzenie układu immunologicznego spowodowane zakażeniem retrovirusem HIV. AIDS charakteryzuje się niedoborami immunologicznymi typu komórkowego, w wyniku których dochodzi do rozwijania się zakażeń wywołanych drobnoustrojami, które w warunkach normalnych nie są patogenne, do powstawania nowotworów, oraz do pojawiania się rozmaitych defektów i zaburzeń neurologicznych.

Czas od zakażenia wirusem do wystąpienia pierwszych objawów choroby, ulega bardzo silnym wahaniom i wynosi od sześciu miesięcy do sześciu lat.

Do zakażenia HIV dochodzi w wyniku kontaktu człowieka z każdym płynem ustrojowym – takim np. jak krew, nasienie czy wydzielina pochwowa – w którym znajdują się zainfekowane wirusem komórki lub jest obecne zakażone wirusami osocze. Szczególnie niebezpieczny jest kontakt z krwią, bowiem w niej jest największe stężenie czynnika zakaźnego. Podstawą terapii w AIDS jest leczenie antywirusowe, skierowane przeciwko wirusowi HIV. Na razie całkowita eradykacja wirusa i pełne wyleczenie AIDS nie jest możliwe. Najważniejsza w walce z AIDS jest profilaktyka.

Pierwsze objawy AIDS:

• znużenie
• zmęczenie
• uczucie osłabienia
• mocne poty
• gorączka
• ból gardła
• biegunka
• utrata masy ciała

W późnej fazie następuje:

• bolesne powiększenie wszystkich gruczołów chłonnych
• obrzęk wątroby i śledziony
• schorzenia układu limfatycznego
• zapalenie płuc z dusznością
• nawracające biegunki
• ciężkie zakażenia wirusami opryszczki
• utworzenie się złośliwych guzów
• rak węzłów chłonnych
• uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego

Wirus HIV jest w stanie zniszczyć komórki niezbędne do borony przed infekcjami. Ludzi ezarażeni umierają ostatecznie nie z powodu samego wirusa lecz choroby zakaźmnej, przed która układ immunologiczny nie potrafi się juz obronić, dlatego istnieje nadzieja, że koenzym Q10 przynajmniej przez jakiś czas może powstrzymywać rozwój właściwej choroby

Choroby nowotworowe powstają w różny sposób:

• jest to kwestia dziedziczenia
• nieodpowiednia dieta (brak witaminy C, E, beta karotenu i selen), dużo tłuszczy zwierzęcych
• wszystko co osłabia nasz układ immunologiczny czyni nas podatnymi na choroby nowotworowe: duży stres, narkotyki, alkohol, obciążenie psychiczne
• kontakt z substancjami rakotwórczymi
• twarde promienie radioaktywnwne
• metale ciężkie (kadm, stront)
• środki ochrony roślin DDT
• substancje ko-kancerogenne
• tytoń
• rakotwórcze wirusy

Wczesne rozpoznanie choroby nowotworowej jest bardzo ważne, gdyż szansa wyleczenia jest tym większa, im mniejsza powierzchnie zajmuje zwyrodniała tkanka.

Profilaktyka przeciwnowotworowa jest bardzo ważna, niestety większość osób uświadamia sobie, że warto zadbać o zdrowie  dopiero wówczas kiedy jest już za późno. Jeśli przez wiele lat lekceważymy sygnały ostrzegawcze wysyłane przez organizm i ciągle nadszarpujemy zdrowie, doprowadzamy organizm do kresu wytrzymałości.

Przeprowadzono wiele badań nad wpływem koenzymu Q10 na przebieg choroby nowotworowej. Pozytywny aspekt jest fakt, że Q10 wzmacnia siły obronne organizmu, utrzymuje jego sprawność i chroni go przed wolnymi rodnikami. Udowodniono tez , że pacjenci chorzy na nowotwór którzy mają niskie stężenie Q10 maja mniejsze szanse.

Komórka nowotworowa zachowuje się jak komórka płodu i ma bardzo wysoka częstotliwość podziału komórkowego. Komórki rakowe nie komunikują się z komórkami sąsiednimi i nie rozpoznają ich granic. Wrastają w graniczną z nimi tkankę niszcząc ją.

Niektóre komórki rakowe wędrują do naczyń krwionośnych i limfatycznych, skąd mogą zostać wypłukane do znacznie oddalonych narządów, tworząc w nich nowe kolonie nowotworowe, niestety są one oznaką złośliwego guza, jeśli nie podejmuje się szybkich działań , to komórki rakowe rozprzestrzeniają się w bardzo szybkim tempie i w sposób niekontrolowany, co bardzo szybo zużywa energię organizmu.

Jeśli guz przekroczył określona wielkość. układ immunologiczny nie potrafi usunąć go bez pomocy z zewnątrz, w takim przypadku stosuje się chemioterapię lub napromieniowanie. Niestety obie metody obarczone są bardzo poważnymi skutkami ubocznymi.

Chemioterapia hamuje wzrost komórek guza w organizmie, ale również uszkadza komórki zdrowe. Podczas chemioterapii tworzy się więcej wolnych rodników, dlatego dawki koenzymu moga działac bardzo wspomagająco, gdyż łagodzą one skutki uboczne i zwiększają tolerancję substancji chemicznych.
Ponieważ jedną z najważniejszych funkcji koenzymu jest stabilizacja błon komórkowych przypuszcza się, że wywiera on pozytywny wpływ na zakłócona komunikację między komórką nowotworową a jej sąsiadkami.

Badania wykazały, że co czwarty człowiek umiera  na chorobę nowotworową, z tego połowa zachorowań wiąże się z niewłaściwym odżywianiem.

Oprócz zmiany diety w profilaktyce chorób nowotworowych, można zaliczyć także dostarczenie organizmowi koenzymy Q10, który w walce z nowotworem wzmacnia siły obronne organizmu, utrzymuje jego sprawność i chroni przed wolnymi rodnikami.

Koenzym Q10 nasila prace układu immunologicznego i wykonuje wartościowe usługi dla obrony wewnątrzkomórkowej. Wszędzie tam, gdzie zwiększa się stężenie wolnych rodników, organizm mobilizuje swoje zapasy koenzymu w celu ograniczenia lub naprawy wyrządzonych przez nie szkód, jeśli magazyny w danej tkance są już wyczerpane, organizm sięga po koenzym z mięśnia sercowego, aby zapobiec temu, można dodatkowo uzupełnić swoja dietę w koenzym.

Wczesne rozpoznanie choroby nowotworowej jest bardzo ważne, gdyż szansa wyleczenia jest tym większa, im mniejsza powierzchnie zajmuje zwyrodniała tkanka.

Należy brać pod uwagę, że  w chorobach nowotworowych koenzym Q10 jedynie wspomaga układ immunologiczny,lecz nie leczy samej choroby, mimo to przed jego zażyciem należy zasięgnąć porady lekarza, który ewentualnie ustali właściwe dawkowanie.

Koenzym Q10 jest nieszkodliwy także w dużych dawkach ponad 300 mg dziennie, gdyz jego nadmiar zostaje wydalony z organizmu, dlatego powinno się go stosować niezależnie od konwencjonalnych terapii raka, przynajmniej jako środek wspomagający – po uprzednim uzgodnieniu z lekarzem prowadzącym.

W celach profilaktycznych zdrowym ludziom zaleca się podawanie dziennie 30 mg koenzymu Q10, w celu uzupełnienia jego zapasów w organizmie. Nadmiar jest gromadzony w tkance tłuszczowej lub po prostu wydalany.

Koenzym Q10 a układ immunologiczny i nowotwory

Do właściwego funkcjonowania układu immunologicznego, warunkującego odporność organizmu, niezbędna jest energia. Już Bliźniaków w latach 70. wykazał, że podawanie koenzymu Q10 zwiększa aktywność fagocytów oraz liczbę komórek NK, limfocytów T4, jak też zwiększa współczynnik T4/T8. Wzmaga również produkcję przeciwciał typu IgG.

Wyniki te zostały potwierdzone następnie w wielu innych badaniach, m.in. Folkersa i wsp. Ostatnio Singlone i wsp. wyrazili opinię, że koenzym Q10 należy określić jako silny czynnik immunostymulujący. Dowodem korzystnego wpływu koenzymu Q10 są wyniki badań, podane przez Blizniakowa, nad przeżywalnością myszy zakażonych pałeczką ropy błękitnej (Pseudomonas aeruginosa).

U myszy tych podawanie koenzymu Q10 zwiększało znamiennie ich przeżywalność – myszy nie chronione koenzymem Q10 zdychały po dwóch dniach, natomiast po podaniu tego koenzymu ponad 50% myszy przeżyło. Układ immunologiczny odgrywa istotną rolę w procesach nowotworowych. Po pierwsze, stwierdzono dramatyczne zmniejszenie się stężenia koenzymu Q10 we krwi osób z nowotworami (o 50%). Na First Conference of the International Coenzyme Q10 Assotiation Hodgess i wsp. postawili podstawowe pytanie: czy koenzym Q10 ma znaczenie w leczeniu nowotworów. Uznali oni, że istnieje pełne uzasadnienie w podawaniu koenzymu Q10 u chorych z nowotworami, nie tylko w celu uzupełnienia niedoborów, ale uzyskania określonych efektów terapeutycznych.

Koenzym Q10 a układ nerwowy

Układ nerwowy składa się z:

• ośrodkowego układu nerwowego (mózgowia i rdzenia kręgowego)
• obwodowego układu nerwowego, który obejmuje nerwy ruchowe i czuciowe
• wegetatywnego czyli autonomicznego układu nerwowego, który dzieli się na:

-współczulny
-przywspółczulny

Komórki nerwowe w naszym organizmie rozmieszczone są w postaci bardzo rozgałęzionej sieci. Przekazywanie informacji od nerwu do nerwu odbywa się za pomocą substancji przekaźnikowych. Zdarzają się jednak zaburzenia tego przekazywania, mogące prowadzić nawet do całkowitego zaniku funkcjonowania narządów zmysłu jak np. wzroku lub słuchu.

Nerwy potrzebują energii ochrony. Od sprawności funkcjonowania komórek nerwowych jest zależny układ immunologiczny. Dlatego ważne jest by one były zaopatrzone w substancje odżywcze, a także chronione przed atakami oksydacyjnymi. O sprawności funkcjonowania nerwów decyduje niezakłócony przebieg  wymiany substancji przez ściany komórkowe.

Koenzym Q 10 ma na to pewien wpływ, gdyż stabilizacja błon komórkowych należy do jego najważniejszych funkcji. Gwarantuje to transport substancji  i komunikacje między komórkami, decydujące zwłaszcza dla funkcjonowania nerwów.

Zebrane dane dotyczące Q10 w leczeniu chorób tj, Parkinson, Alzheimer, Huntington i stwardnienie rozsiane wskazują na pozytywne skutki stosowania tego ubichinonu, jako terapii uzupełniającej , ale wymagają jeszcze obiektywnego udokumentowania.

Otyłość jest powszechną w naszym społeczeństwie patologią sprzyjającą rozwojowi takich chorób jak:

• cukrzyca,
• nadciśnienie tętnicze,
• choroba niedokrwienna serca,
• kamica pęcherzyka żółciowego
• zmiany zwyrodnieniowe układu kostno- stawowego

Otyłość spowodowana jest nadmiernym gromadzeniem tłuszczu w organizmie. Uwarunkowane jest to czynnikami genetycznymi, na które nie mamy wpływu oraz czynnikami środowiskowymi, które możemy i powinniśmy odpowiednio modyfikować.

Głównymi czynnikami środowiskowymi są:

• spożywanie żywności przekraczające zapotrzebowanie organizmu
• zbyt mała aktywność fizyczna (siedzący tryb życia, brak sportu).

Do trzech najważniejszych funkcji koenzymu Q10 – obok przenoszenia energii i ochrony przed wolnymi rodnikami – należy takze stabilizowanie błon komórkowych.

Zażywanie koenzymu Q10 zaleca się jako terapię wspomagająca w cukrzycy i jej późnych powikłaniach mających postać zmian naczyniowych. Wiadomo już osd dawna, że istnieje związek między cukrzycą, jej skutkami wtórnymi a wolnymi rodnikami.

Naukowcy odkryli, że u cukrzyków zdolność do obrony przed wolnymi rodnikami często jest wyraźnie mniejsza, mimo, że dość wysoki poziom witamin C i E w osoczu krwi wcale jeszcze o tym nie świadczy. Potwierdza to szczególne znaczenie koenzymu Q10.

Przyjmując przez 3 miesiące po 100 mg koenzymu Q10 pcjenci schudli średnio o 16,4 kg. Uczestnicy tego doświadczenia mający normalny poziom koenzymu Q10, którzy zażywali tę samą ilość koenzymu Q10, stracili na wadze tylko po 5,8 kg. Należy jednak pamiętać, że koenzym Q10 nie jest jednak cudownym środkiem odchudzającym