Koenzym Q10 a choroby mięśni
W niektórych chorobach mięśni istotna rolę odgrywa defekt metaboliczny, często uwarunkowany genetycznie .
Wyniki badań wykazują na szereg zaburzeń strukturalnych i czynnościowych komórek mięśniowych , przy czym dotyczą one szczególnie mitochondriów – charakteryzują się one prawidłowa wielkością, kształtem, chaotycznym układem grzebieni, nagromadzeniem lipidów i glikogenu oraz krystalicznymi wtrętami.
Nie funkcjonuje również prawidłowo mitochondrialny łańcuch łańcuch oddechowy, co manifestuje się zaburzeniem wytwarzania i zużycia energii. W efekcie rozwijają się kliniczne objawy miopatii metabolicznych, których leczenie jest niezbyt często skuteczne.
Zaobserwowano, że podawanie ubichinonu myszom z genetycznie uwarunkowaną dystrofia mięśniową poprawia ich wydolność fizyczna i przedłuża życie. Podobne wyniki wykazano u ludzi chorych na polimiopatie i możliwość mięśni.
Stwierdzono wyraźna poprawę wydolności fizycznej i normalizacje zaburzeń biochemicznych, tzn. zmniejszenie poziomu kinazy fosfokreatynowej w osoczu.
Przez okres 3 miesięcy lekarze podawali 12 pacjentom z dystrofia mięśniową 100 mg CoQ10. Zaobserwowano poprawę u większości pacjentów, zmniejszenie bólu w obrębie nóg, lepsza kontrole funkcji kończyn dolnych oraz mniejsza męczliwość.
W 1998 r. doktor ocenił wpływ suplementacji CoQ10 na samopoczucie osób z zespołem przewlekłego zmęczenia, podczas którego zaburzona zostaje produkcja energii w mitochondriach – w efekcie znacznie zmniejsza się zdolność do wykonywania wysiłku i maksymalny czas jego wykonywania.
Przede wszystkim zauważono, że u chorych z tego powodu zmiennie było obniżone stężenie CoQ10 we krwi i w mięśniach. Podawanie tym osobom ubichonu w dawkach 100 i 300 mg dziennie wyraźnie podwyższyło jego poziom we krwi i tkankach oraz zwiększyło ich zdolność do pokonywania wysiłku fizycznego, efekt ten był wyraźnie widoczny po wyższej dawce, jednak po przerwaniu leczenia po 60 i 90 dniach stan chorych powracał do stanu przed leczeniem.
