Koenzym Q10 a paradontoza
Po stanie dziąseł i podniebienia można poznać ogólny stan zdrowia człowieka.
Zapalenie przyzębia czyli paradontoza to choroba tkanek przyzębia, której efektem niejednokrotnie jest utrata zębów. Terminem tym określa się wszelkie przewlekłe procesy zapalne dziąseł głębiej znajdujących się tkanek. Dział stomatologii zajmujący się chorobami dziąseł zaś to periodontologia.
Przyczyny:
- bakterie rozmnażające się w jamie ustnej z powodu niewłaściwej higieny
- palenie papierosów
- nadużywanie alkoholu
- uwarunkowanie genetyczne w nielicznych przypadkach
Objawy:
- czerwone dziąsła
- obrzmienie dziąseł
- wrażliwość dziąseł na ból
- krwawienie dziąseł
- nieprzyjemny zapach z ust
- chwianie i wypadanie zębów
Naukowcy badali wpływ dawek Q10 na stan chorych dziąseł. Ośmiu pacjentom cierpiącym na paradontozę przez osiem tygodni podawali po 60 mg koenzymu Q10 dziennie. W tym czasie chorzy nie byli podawani żadnej innej terapii.
Wyniki wykazały znaczna poprawę , jeśli chodzi o stopień nasilenia stanu zapalnego, głębokość kieszonek dziąsłowych i stabilność zębów.
Dziąsła miały bowiem znacznie więcej do dyspozycji tlenu, mimo, że stopień ukrwienia tkanki nie zwiększył się. Naukowcy wyjaśnili uzyskane rezultaty tym, że tkanka dziąsła pod wpływem koenzymu Q10 mogła znacznie lepiej wykorzystać zawartość, tlenu co bardzo pozytywnie wpłynęło na jej stan.
Wpływ CoQ10 na zmiany przyzębia można wzmocnić przez przyjmowanie go łącznie z witamina B6, stosując ten sposób terapii wykazano wyraźna poprawę w ocenie wskaźnika dziąsłowego i zmniejszenie liczby bakterii.
Niedobory koenzymu Q10 stwierdza się u 60-90% osób z chorobami przyzębia. Jak wspomniano powyżej, koenzym Q10 działa aktywująco na układ immunologiczny, wzmagając równocześnie procesy reparacji i regeneracji. Według opinii wielu autorów, paradontopatie są spowodowane w dużej mierze zaburzeniami czynności układu immunologicznego.
Już 30 lat temu rozpoczęto badania nad zastosowaniem leczniczym koenzymu Q10 w chorobach przyzębia. Wykazano jednoznacznie, że podawanie koenzymu Q10 zarówno ogólnie, jak i miejscowo, wywiera korzystny wpływ na niektóre objawy przyzębicy. Koenzym Q10 a proces starzenia.
Zawartość (stężenie) koenzymu Q10 zmniejsza się w procesie starzenia. Uważa się powszechnie, że starzenie jest związane w pewnym stopniu ze wzrostem stężenia i kumulacją szkodliwego działania wolnych rodników. Niektórzy określają proces starzenia jako uniwersalny niedobór energetyczny, wynikający z przewagi procesów utleniania (stres oksydacyjny) i niezdolności do odzyskania reenergizacji komórek, tkanek i całego ustroju. Z tego powodu w celu zwolnienia procesu stosuje się związki o charakterze „wymiataczy” wolnych rodników, np. witaminę E (tokoferol).
Podobne właściwości ma koenzym Q10, który jest jednym z najsilniejszych „wymiataczy”. Stało się to podstawą do stosowania koenzymu Q10 w próbach przedłużenia życia i zahamowania procesu starzenia. Bliźniaków opublikował wyniki długotrwałego stosowania koenzymu Q10 u myszy.
Okazało się, że podawanie koenzymu Q10 wyraźnie przedłuża długość życia myszy. Średni czas życia myszy kontrolnych wynosił 20 miesięcy, a myszy otrzymujących koenzym Q10 – 32,2 miesiąca. Ponadto myszy otrzymujące ten koenzym były do końca życia w doskonałej kondycji. Powyższe wyniki wskazują, że podawanie koenzymu Q10 może wyrównywać jego niedobory, występujące w procesie starzenia, a równocześnie może prawdopodobnie przedłużać życie
